KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/22456 E., 2012/16095 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre hırszlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, anılan yasanın TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamış,
Sanık hakında ceza tayin edilirken hüküm fıkrasında sayılan gerekçelerin 5237 sayılı Yasanın 61.maddesine uygun olduğu ve gerekçeli kararda delillerin değerlendirilmesi ve tartışılması başlıklı bölümde “sanık ...'ın benzer suçlardan sabıkalı geçmişi nazara alınarak asgari haden uzaklaşıldığının" belirtilmesi karşısında tebliğnamede bu sanık yönünden alt sınırdan uzaklışılması sebebi ile bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/22456, K. 2012/16095, 27 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama