Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/22765 K.2012/15165

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay tarihinde yolda karşılaştığı yakınandan motosikletini istediği, yakınanın vermek istememesine rağmen aracı çalıştırdığı ve engel olmak isteyen yakınanı bıçaklayıp yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığı olayda.

Sanık hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.03.2005 tarihli iddianamesiyle, 765 sayılı Yasanın 456/2. ve 457/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesi “iddianamenin olayı anlatış tarzına, yakınanın beyanlarına göre, eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği” gerekçesi ile 05.07.2005 tarihinde görevsizlik kararı vererek, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, 35 ve 149/2. maddesi göndermesiyle 86/2-e maddeleri uyarınca yargılanması için dosyayı Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği,

5237 sayılı Yasanın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunun yağma suçunun öğesi olduğu, anılan Yasanın 149/2. maddesine göre, “yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun netice sebebiyle ağırlaşmış hallerin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır” hükmü karşısında; sanığın yağma suçunu gerçekleştirirken, yakınanı yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 87. maddesinde tanımlanan, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu kapsamında olduğu ve yağma suçunun öğesi olmadığı,

yakınandaki yaralanmanın derecesi göz önüne alındığında ise görevsizlik kararında sevk maddelerinin 86/2-e olarak zuhulen yazıldığı, sanık hakkında yağma ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2006 tarih, 2005/601 esas ve 2006/860 karar sayılı hükmünde sanığın yağma suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan ise 765 sayılı Yasanın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık savunmanı tarafından temyiz edildiği, yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyiz davasına konu edilmediği anlaşıldığından,