Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/23222 K.2012/16191

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yakınıcının aracını kapıları açık, kontak anahtarını araç içerisindeki ön konsolda bulunan küllüğün içerisinden alarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi;

2- Suça konu aracın güvenlik görevlileri tarafından ele geçirilip yakınıcıya iade edildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin koşulları oluşmadığı gözetilmeden ilgili maddedeki indirim hükümlerinin sanık hakkında uygulanması,

3- Oluş ve dosya içeriğine göre;suça konu aracı sanık kendi hakimiyetine geçirmekle hukuken korunmasa dahi aracın üzerinde istediği şekilde tasarruf olanağı kazandığı bu nedenle aracı hiç bulunmayacak şekilde kullanması ile araca zarar vermesi arasında herhangi bir fark bulunmadığı gibi aracın tanınmaması için kasasını değiştiren sanığın zarar vermek kastıyla hareket etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu halde sanık hakkında iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,