Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/24010 K.2012/167

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü daha önce avukatlığını yapan katılanın bürosuna geldiği, katılanın meşgul olduğu bir sırada, katılanın masa üzerinde bulunan çantasından 200 TL para ile otomobilinin anahtarını alıp, bürodan ayrılarak park halinde bulunan otomobili çalıştırıp uzaklaştığı, uzun süre katılan tarafından arandığı, daha sonra aracın hasarlı bir vaziyette ve plakası değiştirilmiş şekilde, bir otelin parkında bulunması şeklinde gerçekleşen eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493. maddesinin 2.fıkrası ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, maddesi kapsamında kaldığı düşünülerek, lehe yasanın belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

Mahkûmiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,