Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/25000 K.2012/283

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınan ... ve ...’ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Yakınan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yönelik işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanığın yakınan ...’ye karşı işlediği hırsızlık suçunda, 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesiyle uygulama yapılmamış ise de, hükmün doğal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden.

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1, 493/2 maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde yakınan ...’a ait evin giriş kapısına anahtar uydurmak, yakınan ...’ın evine şahsi çeviklik gerektirecek şekilde tırmanmak, yakınanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise kapı kilidi kırılarak girilmek suretiyle işlenmesi ve yakınanların şikayetçi olması karşısında;

sanıkların eylemlerinin hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 151/1 ve 116/4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve geceleyin birden fazla kişiyle konut konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu, bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

sonuç cezaların açıkca sanık lehine olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Yakınan ..., ..., ... ve ...'ya yönelik hırsızlık, yakınan ... ve ...’ye yönelik geceleyin birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK.nun 32, 260, 308/7. maddeleri (5271 sayılı CMK.nun 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde, mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Yakınan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan geceleyin birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yakınan ...’e yönelik hırsızlık suçunda, yakınanın aşamalarda alınan beyanında evinen herhangi bir şey alınmadığını, sanık ... ve hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen ... isimli şahısların mahkemede alınan beyanlarında; kapı kilidini kırarak içeriye girdiklerini ancak bir şey almadan evden ayrıldıklarını söylemeleri karşısında, sanığın eyleminin eksik teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Yakınan ...’ya karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile yakınan ...’ye yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulun hükümlerde:

a) Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun, birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 Sayılı yasayla değişik 5271 Sayılı CMK’nın 253 ve 254. Maddelerine göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanığın yakınan ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın yakınan ...’nın etrafı duvarla çevrili ve içerisinde yakınana ait iki evin bulunduğu bahçeye girip birinci evin muhkem kabul edilen tuvalet penceresinin demir parmaklığını sökmek suretiyle, ikinci evin ise banyo camını kırarak evlerden hırsızlık yaptığı olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde 765 Sayılı TCK’nın 493/1,522 (pek fahiş); 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c maddeleri kapsamında kaldığı dikkate alınmadığı gibi hükmün gerekçe kısmında 765 Sayılı TCK’nın 80 ve 5237 Sayılı TCK’nın 43. Maddeleriyle uygulama yapılacağının belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında yer verilmemek suretiyle hükmün kendi içerisinde karıştırılması,

d) Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;