Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/24148 K.2012/18219

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre,sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde hukuki yararı olmayan sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteminin, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise ;

Sanık ...'nın katılan İbrahim Güven'e karşı gerçekleştirdiği yağma eylemlerinde uygulama maddesi olarak gösterilen 5237 sayılı TCK'nın 148.maddesinin alt sınırının 6 yıl olduğu gözetilmeden, alt sınır olarak 5 yıl kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlerin özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıklar hakkında cezadan indirim yapılması,

Sanıklardan .../....'in adli sicil kaydına göre Karabük Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2003/618 esas-2004/793 karar sayılı ilam ile verilen erteli 1.733.550.000 para cezasına ilişkin ilamın kesinleşme tarihinin 01.02.2005 olduğu, sanıklardan ...'nin adli sicil kaydına göre Karabük Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2000/329-615 esas-karar sayılı ilam ile yaralama suçundan verilen erteli 76.050.000 TL ağır para cezasına ilişkin hükmün karar tarihinin 12.12.2000 olduğu,

aynı şekilde sanıklardan ...'nın adli sicil kaydına göre Karabük Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2001/33-290 esas-karar sayılı ilam ile yaralama suçundan verilen 152.100.000 TL ağır para cezasına ilişkin hükmün 06.12.2004 tarihinde yerine getirildiği anlaşıldığından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından.

5237 sayılı TCY’nin 53/1-2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet,