Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/3216 K.2012/3284

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Hırsızlık eylemi kilit altına alınan araca karşı işlendiğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nun 142/1-b maddesi ile karşılaştırma yapılması gerekirken anılan yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar vermek suçunu oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak mala zarar verme suçu açısından uzlaşma koşulları da değerlendirilerek lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından,

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun yakınanın otomobilinin muhkem bulunan kapı kilidinin kırılarak içeri girilmek suretiyle işlenmiş olması nedeniyle, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 151/1maddesindeki mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ;dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın diğer suç arkadaşı ile haklarında yapılan ortak yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,