Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/3362 K.2012/5338

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanık ve suç arkadaşının yakınana ait işyeri asma kapı kilidini kırıp içerden pek aşırı değerde eşya çaldığı ve mağdurun şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında ayrıca mala zarar verme ve birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, sonuç cezanın sanık lehine olması ve karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun olayı sabah saat 06.30 sıralarında fark etmesi karşısında, suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,