Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/364 K.2010/6125

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde

Suç tarihi olan 18.02.2000 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCK’nun 492/7 maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II. Sanık ... savunmanının temyiz isteğinin incelenmesine gelince

16.10.2003 günlü kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “5237 sayılı TCY hükümleri Mahkemesince yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından” iade edilmesinden sonra, Mahkemece hem anılan sanık hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık ... hakkında duruşma açılıp, 21.12.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'e ilişkin ilk hükmün, anılan sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'ın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 21.12.2006 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir.

Bu nedenlerle ... hakkında verilen 21.12.2006 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,