Sanık Müsamettin Karcı’nın adli sicil kaydında yer alan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.3.2003 gün ve 2001/1350 – 2003/121 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilip hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 24.4.2007 günlü keşif tutanağı ile 30.4.2007 günlü bilirkişi raporu ve krokisi ile tüm dosya içeriğine göre, kamu mülkiyetinde bulunmasına ve bir kapısı tamamen açık, bir kapısı da kilitlenmemiş tel örgülü bahçe içinde olmasına karşın uzun süredir kullanılmayıp terk edilmiş durumda olan, kapı ve pencerelerinin bir kısmı sökülmüş, camlarının bir kısmı kırılmış yatılı bölge ilköğretim okulu yerleşkesinin kazan dairesi binasının TCY.nın 142/1-a maddesi anlamında “kamu kurum ve kuruluş”u olarak kabul edilemeyeceği,
keza hırsızlığa konu parçalanmış alüminyum kapılar ile aynı yerde bırakılmış krom yemek kazanlarının anılan madde anlamında “kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya” niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların aynı Yasanın 141/1. maddesi yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi;
2- Kolluk tarafından düzenlenen 14.03.2007 günlü “yakalama tutanağı” içeriğine göre, olay mahallinden 7-8 km ötede, çaldıkları eşyayı yükledikleri minibüs ile seyir halinde iken devriye gezen kolluk güçleri tarafından şüphe üzerine durdurulup yapılan arama sonucu suça konu eşyaların ele geçirildiği ve “yapılan tespitte” söz konusu eşyaların Tavşançalı Kasabasındaki terk edilmiş yatılı ilköğretim okulu binasından çalındığının anlaşılması karşısında, tutanak düzenleyicileri ile sanıklardan, eşyanın çalındığı yerin nasıl tespit edildiği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCY.nın 168. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması;
3- Sanık ...’ün adli sicil kaydında yer alan ve 5237 sayılı TCY. uyarınca verilen 450 TL para cezasının kesin nitelikte olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi;
4- Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık Müsamettin Karcı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ... ve Hatice Yayvu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.