Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/8816 K.2012/7424

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın kapıları kilitli ve camları kapalı olarak park ettiği aracının sağ ön kapısını kanırtarak araca giren sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Savcılığı tarafından mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi olan 21:30 sıralarında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 143.maddesi ile cezasında artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,