Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/892 K.2010/6271

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak, mahkumiyet hükmüne dair gerekçeli karar başlığına, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması,

2- Kendisini görüp kovalayan kolluk güçlerine yakalanmamak için suç konusu oto teyp kolonlarını yere atıp kaçan sanığın eyleminde, isteğe bağlı geri verme hükmünün uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nun 523. maddesiyle uygulama yapılması,

3- Kayden 14/09/1987 doğumlu olup suçun işlendiği 08/06/2003 tarihinde 15 yaşını tamamlayan çocuk sanık hakkında hükmolunan cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine 2253 sayılı Yasanın 38. maddesiyle ertelenmesine karar verilmesi,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1, 55/3; 647 sayılı Yasanın 4, 6. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 50/1-a, 3; 52/2. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; hüküm tarihinden önce 15/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı Yasanın; aksi halde 765 sayılı Yasanın hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

5- Suç konusu iki adet oto teyp kolonunun sanığın kaçarken yere atması sonucu elde edilip yakınana geri verildiği, sanığın sabıkasının bulunmadığı, suç işleme eğilimine göre ileride suç işlemekten çekineceği yönünde olumlu görüş belirtilerek hükmolunan cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında; hakkında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, “dosya kapsamı nazara alınarak” denilmek suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması,