Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/10426 K.2012/6913

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın yakalandığında katılana ait evden çaldığı suça konu eşyalardan bir kısmını sattığı ve bıraktığı yerleri göstererek teslimini sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi geri verme konusunda katılanın onayı olup olmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCY'nın 168/1-4.maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınana karşı 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1 .maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili uyarlama sırasında bir uygulama yapılmaması,

3-) Katılanın kişisel hak istemine ilişkin bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1.maddeleriyle hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168/1-4 (yasal koşulları gerçekleşirse), 53, 116/2-4, 53, 151/1, 53 .maddelerinin, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında ,uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,