Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/11404 K.2012/16937

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü sanıkların, gece vakti yakınana ait evin sağlam ve muhkem olan kapısını zorlayıp, kilidinin kırılması suretiyle eve girdikleri, muhtelif ev eşyasını çaldıkları, yakınanın olay nedeniyle şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522, 523, 59. (81 Fuat için) maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 168, 62, 53, 116/4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri kapsamında olup konut dokunulmazlığını bozma suçundan CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma olanağı da sağlanarak sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddelerine aykırı davranılması kanuna aykırı ise de uygulama açıkça sanık yararına olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,