Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14034 K.2012/17336

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü yakınması süren mağdurun aracının camını kırarak girip hırsızlık suçu işlemeye kalkışan sanık hakkında, mala zarar vermek suçundan 5237 Sayılı TCK’nın 151/1 maddesi uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Kapıları kilitli olarak sokağa park edilen otomobilin camını kırarak içindeki oto teybini çalmaya kalkışma eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile de uygulama yapılması, alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 58/6. madde ve fıkrası uyarınca, mükerrirlere göre infaz rejimine karar verilip ve anılan yasanın 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "3 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,