KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/18227 E., 2011/2200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2011
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında geceleyin hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle 142/1-e, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanıkların 5 yıl denetim süresine tabi tutulmalarına ilişkin BAFRA Asliye Ceza Mahkemesinin 25/07/2008 tarihli ve 2008/387-480 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29/06/2009 gün ve 2009/7015/34568 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 13/07/2009 gün ve KYB.2009/171057 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 10/08/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde, 5560 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk sanıkların 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulması gerektiği gözetilmeden, aleyhe olacak şekilde bu sürenin 5 yıl olarak belirlenmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ RKMİLLETİADINA
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre;
Sanıklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı ÇKK'nun 23/1. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının 5560 sayılı Yasa ile değişik 5395 sayılı Yasanın 23/1. maddesi uyarınca 3 yıllık denetim süresine tabi olduğunun gözetilmemesi,
Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/18227, K. 2011/2200, 8 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama