Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19722 K.2013/913

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın sokakta kapıları kilitli park halinde bulunan aracının muhkem olan kelebek camının sanık tarafından kırılarak, düz kontak yapmak suretiyle çalınması şeklinde gelişen eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1(pek fahiş) 81/2. maddeleri ile, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasaya göre ise, 142/1-b, 151/1. maddelerine uyduğu gözetilerek, mala zarar vermek suçundan CMK.nun 253 ve 254. maddelerindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı da araştırılıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, “5237 sayılı TCK’nın uygulanması durumunda 5275 sayılı Yasaya göre yatması gereken sürenin fazla olduğundan bahisle,” lehe yasanın saptanması ile ilgisi olmayan infaz kanunlarındaki ilgili değerlendirmeye yer verilerek,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,