Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19959 K.2013/1538

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur Ümit Çakmak'ın işlettiği işyerine müşteri gibi girip 20 metre elektrik kablosu almak istediğini belirten sanık ...'ın, mağdurun yazar kasanın yanından uzaklaşmasını fırsat bilerek yazar kasayı açıp içerisinde bulunan cep telefonunu alıp cebine koyduğu,

cep telefonunun alındığını yazar kasanın açılması anında çıkan ikaz sesinden fark eden mağdurun, sanığın cebine uzanarak telefonu geri almak istemesi üzerine bu sefer tezgah üstünde duran tornavidayı alan sanık ...'ın tornavidayı mağdura sallayıp üzerinde taşıdığı suç konusu eşya ile birlikte kaçmak isterken mağdur ve işyerine gelen tanıklar tarafından etkisiz hale getirildiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında; yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 35/2. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.