KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/20728 E., 2013/128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
765 sayılı TCK’nın 523. maddesinde öngörülen düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde öngörülen düzenlemenin farklı koşullara bağlı olduğu. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde “mağdurun zararının giderilmesinin” uygulama koşulu olarak belirtilmesine karşın.
765 sayılı TCK’nın 523. maddesinde öngörülen “satın alan üçüncü kişilerin zararlarının karşılanmasının” sonraki Yasa’da etkin pişmanlık müessesesinin uygulama koşulları arasında sayılmadığı anlaşıldığından; somut olaylarda, sanığın kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışma sonucunda yakalanması üzerine, adı geçen mağdurların otomobillerinden çaldığı müzik cihazlarını sattığı kişileri söylediği ve bu kişilerden alınan cihazların mağdurlara teslim edildiğinin anlaşılması nedeniyle, hükümde 5237 sayılı TCK’nın 168/1. madde ve fıkrasında tanımlanan etkin pişmanlık müessesesinin uygulama koşullarının tartışmasız bırakılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/20728, K. 2013/128, 14 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama