Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/20811 K.2013/2048

b) Müessir fiille ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 456/4, 457/1, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri TCK.nın 36, 40. maddeleri gereğince 960.00 YTL. AD. P.C.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianame içeriğine göre, mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü, gece vakti, iki sanığın mağdur ...’ın işlettiği mağazanın önüne geldikleri, açıkta duran ve satışa sunulmuş bir adet battaniyeyi sanık ...’nün yerinden alıp çalmak kastıyla giysisinin içerisine gizlemeye çalıştığı, durumu gören mağaza çalışanı ...’un mağdura haber verdiği, dışarı çıkan mağdur ... ve ...’un sanık ...’nü yakaladıkları ve suça konu battaniyeyi üzerinden aldıkları; adı geçen sanığı, polise haber verip teslim etmek için dükkana götürmeye çalıştıkları sırada, diğer sanık ...’ın suç arkadaşını kurtarmak için mağdur ...’ye bıçakla saldırdığı, bu sırada sanık ...’nün de adı geçen mağdura vurmaya başladığı, bıçak ve yumruk darbeleri

sonucunda mağdur ...’nin yaşamsal tehlike oluşturmayacak ve 5 gün iş ve gücüne engel oluşturacak şekilde yaralandığı; sanık ...’nin bu aşamada yakalandığı, diğer sanık ...’ın olay yerinden kaçtığı ve daha sonra yakalandığının anlaşılması karşısında, sanıkların suça konu battaniyenin mağdur ... tarafından geri alınmasından sonra, mağdurlara yönelik gerçekleştirdikleri zor kullanma eylemini, kendilerini cezadan kurtarmak amacı ile yaptıkları ve bu bağlamda eylemlerinin kül halinde dolaylı yağma suçuna vücut verdiği,

ancak 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, sanıkların sübut bulan eylemlerinin, mağdur ...’a karşı aynı Yasanın 141/1, 143/1, 35/2, 53, 86/2, 86/3-e, 53. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı; “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hırsızlık suçu için ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi