KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/21006 E., 2012/24160 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın, geceleyin, şikayetçi olmayan yakınana ait otomobilin kapı kilidine anahtar sokarak açmaya çalışırken yakalandığının anlaşılması karşısında;
sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/2, 61, 522/1 ( pek hafif) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143, 35/2, 53 maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında yakınan ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 491/2. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 24/11/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/21006, K. 2012/24160, 19 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama