Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/23538 K.2012/22670

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç arkadaşıyla birlikte, yakınanı bıçakla tehdit edip ticari taksine binerek yolculuk eden sanık hakkında, zamanaşımı içerisinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi ile ilgili, yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın yakınana ait cep telefonu, banka kartı ve parayı yağmaladıktan sonra, yakınanla birlikte araçta seyrederken, trafik ekibi tarafından kontrol için durdurularak yakalandığı, yapılan üst aramasında suça konu eşyaların ele geçirildiği ve kolluk görevlileri tarafından yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/3. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,