Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/23751 K.2011/399

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nun 53.maddesine ilişkin uygulamada herhangi bir yanlışlık bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme, gerektiğinde uzatma ve denetimli serbestlik tedbirine karar verme görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, bu sürenin 2 yıl olarak belirlenmesi,