Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/24393 K.2013/4987

5237 sayılı TCK.nın 116/4 119, 53, 58 ve 63 maddeleri gereği 4 yıl hapis cezası 5237 sayılı TCK 170/1,53,58 ve 63 maddeleri gereği 1 yıl hapis cezası; 6136 sayılı yasa 13/1,53 ,58 ve 63 maddeleri gereği 1 yıl 6 ay hapis ve 6000 TL apc, Sanık ...; 5237 sayılı TCK 106/2-a-c,53 maddeleri gereği 3 yıl hapis cezası Sanık ...; 6136 sayılı yasa13/1,53 ,58 ve 63 maddeleri gereği 1 yıl 6 ay hapis ve 6000 TL apc

TEMYİZ EDENLER

Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin ( 4 ), ( 5 ) ve ( 6 ).fıkralarında "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir". denilmiştir.

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir.

Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, sanık ... hakkında denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesinin eklenmesi;

sanık ... hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden “5 yıl süre ile “sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan ... ...'nun, sanık ...'in işlettiği bakkaldan veresiye olarak almış olduğu eşyaların borcunu adı geçen sanığa ödememesi nedeniyle sanık ... 'un azmettirmesi sonucu damadı olan sanık ... ve onun arkadaşı sanık ...'in (ölü); sanık ...'a ait bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yakınanın evine girerek tehdit ve cebir kullandıklarının anlaşılması karşısında; sanıklarının eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 106/2-a-c ve 116/4, 119/1-a-c. maddelerinde düzenlenen tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulma yapılması,

2- UYAP'tan çıkarılan nüfus kaydından sanık ...'ın hükümden sonra 24.02.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

3-Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.07.2005 gün ve 2004/1770 esas, 2005/1342 karar sayılı mahkumiyet hükmündeki 916 Türk Lirası adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,