Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26106 K.2012/20951

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü saati belirlenemeyen bir zamanda yakınanın evinin sağlam ve dayanıklı kapı kilit ve demir parmaklığını kırmak suretiyle içeri girip hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1.maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu gözetilmeden ve bu suçlar yönünden bir değerlendirme yapılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/2-3. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 53, 116/1, 53, 151/1, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükmü de değerlendirilerek, lehe olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,