Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26120 K.2013/129

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.04.2012 gün ve 2011/2-299 Esas, 2012/156 Karar sayılı kararı ışığında, 06.12.2006 tarihli son oturum tutanağının 1 ve 2’nci sayfalarının tutanak yazıcısı tarafından imzalanmaması yerinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş;

sanığın yakınanın otomobilinden çaldığı teybi, başlık kısmını aldıktan sonra olay yerinden 500 ila 600 metre uzaklıktaki bir caminin bahçesine bıraktığı ve suç ihbarı alan polislerin çevrede yaptıkları araştırma sonucunda teybin bırakıldığı yerde bulunduğu anlaşılıp kabul edildiğine göre, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile suçun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (a-c-d-e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,