Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26876 K.2013/3737

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yakınanın konutuna şahsi çeviklik göstererek geceleyin banyo penceresinden içeri girip, para ve yakınana ait aracın anahtarını alıp, aracı da çalıp, olay yerinde ayrılması şeklinde gelişen eylemde; sanığın eylemi 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522(pek fahiş) 81/2.maddelerine uyduğu halde, zincirleme suç hükümleri oluşmadığı halde uygulama yapılması,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/2, 522 (pek fahiş), 81/2.maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143/1. maddeleri uyarınca, yakınanın şikayetçi olması karşısında; sanığın eylemlerinin hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 116/4.maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu,

bu suç yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,