KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/27056 E., 2013/2237 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın olay günü saat 16.45 sıralarında, mağdur Fatma Atalay’a ait Diş Hekimliği muayenehanesine gelerek elinde bir kağıdı işyerinde sekreter olarak çalışan mağdur Dilek Özbaydar’a uzatarak para dilendiği, mağdur Dilek’in sanığın dışarı çıkmasını istediği, sanığın buna aldırış etmeyerek muayene odasına doğru yürüdüğü, bu sırada mağdur Fatma Atalay’ın hastası ile ilgilendiği için onun da sanığı uyardığı, sanığın buna da uymayarak muayene odasına girdiği, mağdur Fatma’nın sürekli çıkması için uyardığı halde sanığın dinlemediği, mağdur Fatma’nın teknisyen odasından çıkmak için kapıya yöneldiğinde sanığın buna engel olduğu,
sanığın muayene odasının dışına çıktığı, bu sırada mağdur Dilek’e yaklaşarak ceketinin iç cebinden bıçak çıkartıp, uzatınca mağdurun “yardım edin bıçak çekti” diye yardım istediği ve merdivenlerden aşağıya bakmadan indiği, bu sırada sanığın 5- 6 dakika yalnız kaldığı ve çekmecede bulunan 1.090 TL parayı aldığı mağdurun polisi araması üzerine, olay yerine polislerin geldiği ve sanığın yakalandığı yapılan üst aramasında 1.090 TL paranın ele geçirilmesi şeklindeki eylemde; sanığın mağdurları cebir ve tehditle korkutup parayı aldığının anlaşılması karşısında;
sanığın dilenme şeklinde başlayıp, olumsuz yanıt alması üzerine yeni kasıt altında para ve/veya para ile ölçülebilen bir şeyleri elde edebilmek için bıçak çekip, yakınanı baskı altına alıp, para ve/veya bu bağlamda değerlendirilebilecek şeylerin terkinini sağlayan sanığın, eylemin yağma suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK’nın 149/1-a-d.maddesinin uygulanması gerektiği halde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/27056, K. 2013/2237, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama