Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/2716 K.2012/7186

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, 18/03/2004 tarihinde yakınanın bilirkişi raporuna göre 3.5 metre yükseklikteki balkonuna, yakalanamayan bir arkadaşı evin dışında gözcülük yaptığı halde, birlikte yakalandıkları başka bir arkadaşı ile beraber şahsi çeviklik göstererek çıkarak konutun pencere çerçevesini kanırtarak zarar verip içeri girdiği,

polisin gelmesi ile hiçbir şey çalamadan kaçan sanığın yakalandığı eylemde, sanığın daha önce bu eve girmediğini belirtmesi ve hakkında 13/03/2004 tarihinde de yakınanın evine girerek hırsızlık yaptığına ilişkin somut bir delil olmadığının anlaşılması karşısında eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 493/1-son, 62, 522 (pek hafif), 59/2. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 62, 53, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, şikayetin mevcut olması karşısında aynı Yasanın 151/1, 116/1, 119/1-c maddelerine uyan mala zarar verme ve birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu,

bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, sanığın lehine belirlenecek olan yasa maddeleri uyarınca uygulama yapılması zorunluluğu,