Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/2791 K.2010/4990

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında, mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin, infaz aşamasında gözetilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde güneşin 05.08'de doğduğunun dosya içerisindeki belgeden anlaşılması, tanık ...'in olay sonrası alınan ifadesinde, eylem saatini 04.15 olarak bildirmesi, yine kollukça düzenlenen tutanakta, ihbarın saat 04.30'da yapıldığının belirtilmesi karşısında; suçun 5237 sayılı TCY.nın 6/e. maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların duruksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan ve karar yerinde gösterilip tartışılmadan anılan yasanın 143. maddesi uyarınca attırım yapılması, konut dokunulmazlığını bozmak suçundan hüküm kurulurken ise, aynı Yasanın 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi,

2- Konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden; diğer sanık ile önceden verdikleri karar doğrultusunda suça doğrudan katılan sanıklar hakkında TCK.nun 37/1.maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması ve sanık sayısına göre haklarında TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,