Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28490 K.2013/788

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınanın çalıştığı parke taşı iş yerinin bahçesine gelerek, yakınana ait cep telefonunu görüşme yapmak bahanesiyle alıp, görüşme yaptıktan sonra iade etmeyerek olay yerinden kaçan sanığın, olay anındaki suç kastının “telefonun mülkiyetine” yönelik olduğu anlaşıldığından; sübut bulan eylemin iş yeri bahçesinin suç tarihindeki durumu tespit edilerek sonucuna göre belirlenecek 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve devamı maddelerine göre hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) 5275 sayılı yasanın "Mükerrirlere özgü infaz rejmine ve denetimli serbestlik tedbirine" başlıklı 108/2. maddesinde "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmüne yer vermiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek nitelikte sabıka bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması ve tekerrüre esas alınan hükmün açıkça gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,