Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28493 K.2010/15873

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 116/1-4, 66/1-e,66/2, 67/4. maddelerinin ayrı, ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki hırsızlık ve aynı yasanın 116/1-4 maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 7 Yıl 12 Aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.09.2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,