Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28558 K.2013/1520

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, eylemleri sırasında, şikayetçi olan yakınanın aracının camını kırmaları nedeniyle, 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçuna ilişkin, zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Yasal süre içinde duruşmalı inceleme başvurusunda bulunmayan sanıklar savunmanlarının bu konudaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, yakınanların içerisinde bulunduğu aracın önünü keserek, darp ettikleri üç ayrı yakınandan para yağmaladıklarının anlaşılması karşısında, parası yağmalanan yakınan sayısınca suç oluştuğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi ve sanık ...'nun adli sicil kaydına göre, Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/836 E, 2004/1163 K. sayılı, 25.10.2004 kesinleşme tarihli tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesini uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,