Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/4796 K.2012/9251

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, park halinde kilitli olan aracın, sürgülü camını eli ile iteklemek suretiyle açarak aracın içerisine girip, 6 TL parayı alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) Sanığın hazırlık soruşturması sırasında, zararı karşılama isteğinin, yakınan tarafından kabul edilmediğinin anlaşılması karşısında, zararın giderilmesine imkan sağlanarak, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,