KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/5099 E., 2010/3287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar vermek,konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1145-410 esas ve karar sayılı ilamı getirtilip incelendikten sonra sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;
Adli sicil kaydına göre, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1145-410 esas ve karar sayılı ilamı getirtilip incelendikten sonra sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, yakınanın herhangi bir başvurusu olmadan suça konu malzemeleri çaldığı yeri göstermek suretiyle, iadeyi sağladığı ve koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/5099, K. 2010/3287, 30 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama