Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6064 K.2012/16222

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında suç eşyasını kabul etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında hırsızlık suçundan tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın; 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. Maddesinin uygulanmama karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Diğer sanık ...’un suç atma niteliğindeki savunmasından başka; sanık ...’nun hırsızlık suçunu işlediğini gösteren, hükümlülüğüne yeterli, kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Sanık ...'un soruşturma aşamasında, çaldığı oto teybi sattığı kişinin ismini verip diğer sanık ...'e ulaşılmasını sağlayarak mağdurun zararını karşıladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCY’nın 51. maddesinde para cezalarının aynen infazı öngörülmediği halde sanık hakkında Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2002 gün ve 2002/92-173, 2002/94-174, 2002/90-172 sayılı erteli para cezalarının aynen infazına karar verilmesi,

4- Sanık ...’un, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,