Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6152 K.2012/8652

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

01.10.2001 olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a), (c) ve (h) bendlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken yasa maddesinde öngörülen ölçütlerin değerlendirilmesi ve karar yerinde tartışılması gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 10.10.2001 tarihli tutanak içeriğine ve sanığın Cumhuriyet Savcına verdiği aynı tarihli ifade ile mahkemede 30.10.2002 tarihli oturumdaki anlatımına göre, mağdurun annesinin şikayeti üzerine yakalanan sanığın, kolluk görevlilerine yağma suçuna konu ayakkabıyı adresini verdiği evine bıraktığını söylediği ve ayakkabının buradan alınarak zapt edildiğinin anlaşılması

karşısında; zapt edilen ve mağdura teslim edildiğine ilişkin tutanak bulunmayan ayakkabının, suça konu ayakkabı olup olmadığı mağdurdan sorulup sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/1-3. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı olarak suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,