Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6254 K.2012/18841

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu para ve cep telefonunun sanık tarafından zor kullanmak suretiyle katılandan alınması halinde yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden; “suça konu para ve telefonun henüz sanık tarafından mal edilemediği” biçiminde yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile suçun kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın olaydan hemen sonra polisler tarafından yakalanması üzerine, yakınandan yağmaladığı cep telefonunu attığı yeri söyleyerek iadeyi sağladığı, yağmaladığı parayı ise iade etmediği anlaşıldığından, katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.12.2001 gün ve 1589-2420 sayılı kararına konu erteli mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,