KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/6348 E., 2012/10418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
I- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II-İşyeri Dokunulmazlığını Bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince
Uzlaşma kurumu uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir yöntemdir. İlk kez 5237 sayılı TCK.nun 73/8 ve 5271 sayılı Kanunun 253, 255.maddelerinde yerini bulmuş, kanundaki düzenleme yeterli olmaması ve uygulamanın sınırlı olması nedeniyle 5560 sayılı Kanun ile 73/9.maddesi yürürlükten kaldırılmak suretiyle uzlaşma kurumu tümüyle Ceza Muhakemesi Kurumu haline getirilmiştir.
CMK.nun 253-254. maddelerinde değişiklikle alanı genişletilirken yöntemi ile de taraflara Uzlaşma teklifi kural olarak C.Savcısı tarafından veya C.Savcısının talimatı üzerine adli kolluk görevlisince kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddedilmesinin hukuki sonuçları anlatılarak yapılması olanaklı kılınmıştır.
İncelenen dosyada, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddede öngörülen yöntemlere uygun yakınana yapılmış bir uzlaşma teklifinin bulunmadığı dikkate alınmadan
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/6348, K. 2012/10418, 7 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama