Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6746 K.2012/21381

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ...'nun yakınan ...'e ve sanıklar ... ile ...'ın yakınan ...'a yönelik işlediği hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yakınan ...'e yönelik işlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sanıklar hakkında TCK’nın 53.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ...'un ... Danışmanlık İç ve Dış Ticaret AŞ'ye yönelik işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince lehe yasanın belirlenmesi için yapılan karşılaştırmada 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/2-4. maddeleri ile ilgili değerlendirme yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 01.05.2006 günlü oturumda şikayetçi olmadığını beyan eden mağdur ...'in temsilcisi olduğu işyerine sağlam ve muhkem olan kapısını kırdıktan sonra giren ancak çalınacak bir şey bulamayınca herhangi bir şey almadan ayrılan sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 61, 522 (pek hafif) maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,

(gece vakti ise 143/1), 35, 53; 116 (gündüz vakti ise 1.fıkra, gece vakti ise 2-4. fıkralar), 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılıp, (işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik göz önünde bulundurularak uzlaşma hükümleri de değerlendirilmek suretiyle her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın uygulama sırasında yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Uygulamaya göre de;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,