KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/702 E., 2012/8421 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yapılan keşif ve oluşa göre, sanık ... ve sanığın eylemine gözcü olarak katılan ... ve yaşının büyük olması nedeniyle yargılaması ayrı yapılan sanık ... ile birlikte gece 02.30 sıralarında yakınanın binanın zemin katında bulunan yerden 1.80 metre yüksekliğindeki açık bırakılan pencereden evin içerisine, şahsi çeviklik gerektirmeden sarkarak pencere kenarında bulunan masanın üstündeki cep telefonunu çalmaları biçiminde gerçekleşen eylemin 765 sayılı TCK’nun 492/1. maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması ile yapılan incelemede;
1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanık ...'un eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 492/1-son ,55/3 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ve sanık ...'ın üzerine atılı hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK’nun 492/1-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b 66/1-e,
67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıkların yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;
Sanıkların eylemine uyan, 765 sayılı TCK.nun 492/1-son maddesinde öngörülen hırsızlık suçuna ait cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suç tarihi olan 28.08.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/702, K. 2012/8421, 25 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama