Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/9693 K.2010/15619

Müteselsilen korkutarak faydalanma, şantaj yoluyla para temini suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c, 150/2, 35, 31/3, 62. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KARAMAN Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2005 tarihli ve 2004/4 esas, 2004/67 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/03/2009 gün ve 2009/2213/11820 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2009 gün ve KYB.2009/64919 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 30/04/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Dosya kapsamına göre; 15-18 yaş grubunda yer alan sanık ...'ın suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Sanık hakkında Mahkemece verilen 11.10.2005 günlü hüküm sanık ... ile savunmanı Av. ...’a 11.10.2005 tarihinde tefhim edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği; anılan kararda kanun yolu için öngörülen 7 günlük sürenin ne zaman başlayacağı, nereye ve ne biçimde başvurulacağının gösterilmediği, bu nedenle yapılan tefhimin kendisine bağlanan sonucu doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek;

1-)Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2005 tarih ve 2004/4 – 67 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE;