Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/10278 K.2013/5625

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı TCY’nın 493. maddesinin 1.fıkrasında belirtilen kişisel beceri yoluyla hırsızlık suçunun, 5237 sayılı Yasada birebir karşılığının bulunmadığı,5237 sayılı TCY’nın 142/2-b maddesinde belirtilen ‘özel becerinin’ elde veya üstte taşınan eşyanın alınması hali ile sınırlı olduğu, anılan maddenin 765 sayılı TCY'nın 493/1. madde ve fıkrasındaki şahsi çeviklik suretiyle engelleri kaldırıp hane veya diğer yerlere girmek biçiminde işlenen hırsızlık suçunun karşılığı olmadığı,

sanıkların suç tarihinde gece sayılan zaman dilimi içerisinde yakınana ait işyeri penceresine merdiven dayayarak kırık olan pencere camından içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyduğu halde, lehe Yasa karşılaştırmasında aynı Yasanın 142/2-b maddesinin esas alınması, sonuç ceza açıkça sanık yararına olduğundan, sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,