Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/10286 K.2013/6369

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde olaya uygulanması sonucunda; lehe Yasa değerlendirilmesi yapılırken, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki Yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ile bulunacağından.

5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulama sanık yararına olmakla, 765 sayılı TCK ile yapılacak uygulamanın gösterilmemesi; sanığın ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilen arkadaşıyla birlikte hırsızlık amacıyla, sokakta park halinde bulunan mağdura ait aracın kilitli olan kapısını bıçakla zorlayarak açıp, aracı düz kontak yaparak götürmeleri biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı maddenin “e” bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından ve sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni sayılmamıştır.