Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/10775 K.2012/4115

Hükümlü ...’ın, İZMİR 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2006 tarihli ve 2006/3 esas, 2006/154 sayılı kararıyla verilen 3 sene 4 ay hapis cezasının infazı sırasında, adı geçenin 06/02/2007 tarihinden itibaren şartla tahliyesine dair Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2007 tarihli ve 2007/160 değişik iş sayılı kararı uyarınca şartla tahliyesini müteakip, Izmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2009 tarihli ve 2007/6-137 sayılı yazısı ile yapılan, adı geçenin deneme süresinde 02/10/2007 tarihinde işlediği suç nedeniyle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/131 esas,

2008/25 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/03/2010 gün ve 2010/2126/12710 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2010 gün ve KYB/2010/54462 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 9/4/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(02/10/2007 ile bihakkın tahliye tarihi olan 24/07/2009 tarihleri arasındaki sürenin aynen çektirilmesine, adı geçenin 06/02/2007 tarihinde tahliye olması gerekirken 23/03/2007 tarihinde şartla tahliye olması sebebiyle fazladan infaz edilen 45 günlük sürenin şartla tahliyeden geri alınan süreden mahsubuna karar verilmesi talebi üzerine, şartla tahliye kararının geri alınması talebinin reddine, bu talep reddedildiğinden mahsup talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Izmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/12/2009 tarihli ve 2009/310 müteferrik sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin mercii Izmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2009 tarihli ve 2009/305 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz evrakı incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/2. maddesinde yer alan, “Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkum edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkum edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkum edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler.

"5275 sayılı Kanun’un 107/6. maddesinde yer alan, “Koşullu salıverilen hükümlünün tabi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fikralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.”

Şeklindeki düzenlemeler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün mahkum olduğu cezanın süreli hapis cezası olup, deneme süresinin bihakkın tahliye tarihinin sonuna kadar olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA