Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/11290 K.2013/8252

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in, aynı apartmanda ikamet eden ve televizyon yayın kablosunun üzerine süs eşyası astığı için aralarında bu nedenle ihtilaf bulunan ve aynı zamanda apartmanın yöneticisi olan katılan ...'un, elektrik saatine yapıştırdığı yazıyı eli ile kopardığı ve daire kapısının dışında asılı bulunan süs eşyasını söktüğü şeklinde gelişen somut olayda; sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediği, aralarında var olan ihtilaf nedeniyle katılana zarar vermek kastı ile üç gün içerisinde aynı suç işleme kararı ile iki kez mala zarar verme suçunu işlediği ve sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 43. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Zincirleme suç nedeniyle cezada artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi yerine 143. maddesi olarak yazılması, 3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,