Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/11808 K.2013/8771

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, hırsızlık suçunu, yakınanın iş yerinin kapı kilitlerini kırarak işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Sanığın, birkaç gün arayla, yakınanın iş yerine birden çok kez girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, cezasında 5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın, kimliği tespit edilemeyen iki kişiyle birlikte, yakınana ait iş yerine, muhkem ve sağlam olan kapı kilitlerini kırarak girip bir kısım hurda malzemeleri çaldığı ve kapı kilitlerini değiştirdiği, olaydan birkaç gün sonra yine aynı iş yerine gelip kalan malzemeleri de çaldığı olayda; eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (pek fahiş), 80 ile

5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 43/1, 53; 116/1, 119/1-c, 43/1, 53; 151/1, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanarak (mala zarar verme suçuyla ilgili uzlaşma hükümleri de gözetilerek), verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,