Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/12026 K.2013/9017

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın telefonunun 23.07.2007 günü saat 19:00 sıralarında çalındığını beyan ederek müracatta bulunduğu, TURKCELL'den gelen HTS kayıtlarına göre telefonun aynı gün saat 19:38 den itibaren [TELEFON] numaralı hat ile kullanıldığının bildirildiği, sanık ...'ın 08.08.2006 tarihli savcılık beyanlarının ifade veren ilgili bilgiler kısmında kullandığı hat numarasının [TELEFON] olduğunu söylediği, ayrıca bu hattın TURKCELL kayıtlarına göre ... oğlu 1950 doğumlu ... 'a ait olduğu, sanığın UYAP-MERNİS sistemi üzerinden alınan aile nüfus kayıt örneğine göre de babasının ... oğlu 1950 doğumlu ... olduğu,

buna göre hattın sanığın babası adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede, HTS kayıtlarında hattın adına kayıtlı olduğu bildirilen ... 'ın sanığın babası olan ... Sarp olup olmadığının alınacak aile nüfus kayıt örneklerinden tespitinden sonra sanığın hukuki durumun tayininin gerektiğini belirten bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,