Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/12040 K.2013/9004

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüzüne maske takmış olan sanığın, katılan ...'ın evde olmadığı saat 23:00 civarında eve girdiği, ancak henüz bir şey almadığı, bu sırada katılanın eve dönmesi üzerine koltukların arkasına saklandığı, salon penceresinin açık olduğunu ve koltukta ayak izleri bulunduğunu farkeden katılanın eve birinin girdiğini anladığı,

yardım amaçlı olarak üst katta oturan kardeşi ...'i ve kayınvalidesini çağırdığı ve hep beraber odaya girdikleri, bu sırada sanığın saklandığı yerden çıkarak elindeki bıçak ile katılanın kardeşi ...'i yaraladığı ve evden herhangi bir şey almadan kaçtığı olayda, eyleminin 765 sayılı TCK.nın 495/2. maddesi aracılığıyla 497/1, 61. maddelerindeki yağma suçu ile anılan yasanın 193/2, 456/4, 457/1. maddelerindeki konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu anlaşılmış ise de, 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması karşısında,

5237 sayılı TCK’da sanığın eyleminin 142/1-b (yüzündeki maskenin niteliği araştırılarak sonucuna göre 142/2-f), 35/2, 116/2-4 (uzlaşma koşulları da değerlendirilerek) maddelerinde düzenlenen bina dahilinden hırsızlığa kalkışma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile üzerinde herhangi bir mal yok iken kaçmaya yöneldiği sırada gelişen yaralama eyleminin ise, aynı Kanunun 86/2,3-e-son maddesinde belirtilen silahla yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilerek, her iki yasa ile yapılacak uygulama ayrı ayrı gözetilip lehe yasa buna göre belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,