KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/12240 E., 2013/6742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Kısmen mahkumiyet, kısmen beraat
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...'nın, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/130-198 esas karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya kapsamındaki olay ve yakalama tutanağına göre, haber merkezinin saat 05.15’te hırsızlık olayını anons etmesi üzerine, kolluk güçlerinin çevrede yaptıkları araştırma sonucu sanıkları yakaladıkları; sanıkların aşamalarda alınan beyanlarında hırsızlık suçunu işledikleri saati söylememesi ve olay günü güneşin 05.44’te doğduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nun 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilmeden, sanık ... hakkında hırsızlık suçunda hükmolunan cezanın aynı Yasanın 143. maddesiyle artırılması,
2- Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihinde birlikte suç işleme kastıyla hareket ederek aralarındaki iş bölümü gereği sanıklardan Şenol'un yakınana ait eve girerek hırsızlık yaptığı, sanık ...'ın ise dışarda kalarak gözcülük yapmak suretiyle eyleme katıldığının anlaşılması karşısında, sanığın yardım eden sıfatıyla yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/12240, K. 2013/6742, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama